Headhunter's Throwbacks, μέρος 4ο: Μιχάλης Ανδρουλιδάκης

Το παρόν ιστολόγιο - και αγαπημένο μου «παιδί» - μπαίνει από σήμερα στην αντίστροφη μέτρηση προς ένα τέλος εποχής. Ως τον Φλεβάρη του 2024, λοιπόν, θα δείτε μερικά ακόμη ενδιαφέροντα, θέλω να πιστεύω, θέματα. 

Ένα εξ αυτών, το σημερινό αφιέρωμα σε έναν άνθρωπο που έχει αφήσει εποχή μέσα από τη δραστηριοποίησή του στον χώρο των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, με αρνητικές κατά κύριο λόγο αναμνήσεις, τόσο για αυτούς που συνεργάστηκαν μαζί του, όσο και για τον απλό κόσμο που εναπέθεσε την ελπίδα του για μια καλύτερη ζωή στα Μέσα που διηύθυνε.

Ο λόγος, για τον «Μισέλ», κατά τον Νίκο Μποζιονέλο, των ελληνικών ΜΜΕ. Τον Μιχάλη Ανδρουλιδάκη.

Πως ξεκίνησαν όλα

Ο «Μισέλ» ξεκίνησε την επαγγελματική του πορεία μέσα από την, μονοπωλιακή τότε, ΕΡΤ, στις αρχές της δεκαετίας του 1980, ως οικονομικός συντάκτης και παρουσιαστής δελτίων ειδήσεων. Εργαζόταν παράλληλα στην εφημερίδα «Ελεύθερος Τύπος», ως διαπιστευμένος συντάκτης στο Υπουργείο Γεωργίας. 

Ωστόσο, το «μπαμ» πραγματοποιήθηκε τη δεκαετία του 1990, με τον ίδιο να κατέχει πλέον την οικονομική εφημερίδα «Επενδυτής» και την αθλητική εφημερίδα «Sportime» (1994). Όταν αυτές έφτασαν στο απόγειό τους, το 1996 (επί κυβέρνησης Κώστα Σημίτη), δημιούργησε και μια τρίτη εφημερίδα, την γενικής ενημέρωσης «Εξουσία», τον Οκτώβριο εκείνου του έτους. 

Ήταν, ως διευθυντής πλέον, ένα πρόσωπο που η άποψή του θεωρείτο ιδιαίτερα σημαντική για τον δημοσιογραφικό κόσμο και το κοινό.

Μιλάμε για μια αναμφισβήτητα επιτυχημένη επιχειρηματική πορεία, σε συνδυασμό με την κατοχή μιας κατασκευαστικής εταιρείας (Stabilton) και των Μακεδονικών Κλωστηρίων. Ως αυτό το σημείο όμως, διότι κάτι λείπει από την ανάλυση. Το κάτι σάπιο στο Βασίλειο της Δανιμαρκίας. Και στην περίπτωση του Ανδρουλιδάκη, δεν είναι μόνο ένα πράγμα...

Για τα οικονομικά εγκλήματα του Ανδρουλιδάκη, ειδικά τα σχετικά με την εμπλοκή της κατασκευαστικής του εταιρείας στο Χρηματιστήριο Αθηνών, έχει γραφεί πληθώρα άρθρων στον έντυπο και τον ηλεκτρονικό Τύπο, αλλά εμείς θα ασχοληθούμε με μερικές πολύ ιδιαίτερες υποθέσεις του από το πεδίο των ΜΜΕ, για τις οποίες δεν υπάρχουν πολλές αναφορές.

Η «φούσκα» με τις μεζονέτες

Η «Εξουσία» κυκλοφόρησε εξαρχής σχεδόν με κουπόνια για καινούρια σπίτια. Αυτό, σε ένα θεωρητικό επίπεδο, έδινε την ευκαιρία στο αναγνωστικό κοινό να διεκδικήσει κάτι απίστευτα σημαντικό: στέγη. Η κυκλοφορία της εφημερίδας εκτινάχθηκε σε σημείο που έγινε άμεσα ανταγωνιστική για τις κορυφαίες σε πωλήσεις εφημερίδες της εποχής, την «Ελευθεροτυπία» και τα «Νέα».

Ωστόσο, επειδή σχεδόν τίποτα στην Ελλάδα δεν εξασφαλίζεται δωρεάν, πόσω μάλλον η στέγη, ο «Μισέλ» λειτούργησε πονηρά.

Η «Εξουσία» μοίραζε 20.000 μεζονέτες μισοτιμής και, για να συμμετέχουν οι αναγνώστες στη μοιρασιά, έπρεπε να δώσουν από 100.000 δραχμές έκαστος (με σημερινά δεδομένα, περίπου 3.000 ευρώ), ποσό διόλου ευκαταφρόνητο. Η τέλεια κομπίνα ξεκινά. Και έχει και συνέχεια...

Ανά τακτά χρονικά διαστήματα, η εφημερίδα έβγαζε ανακοινώσεις ότι η κατασκευαστική εταιρεία του Ανδρουλιδάκη (βλέπε Stabilton) αγόρασε οικόπεδα για να χτίσει κατοικίες ή ότι εγκαινιάστηκαν οι πρώτες κατοικίες, κάτι που ουδέποτε είχε συμβεί πραγματικά. Έτσι, είχε καταφέρει ως το 1999 να αυξήσει την κυκλοφορία της εφημερίδας και συνεπώς τις κρατικές διαφημίσεις (την σχέση που είχε αργότερα ο εκλιπών Γιώργος Τράγκας με την κυβέρνηση Κώστα Καραμανλή, την είχε κι ο «Μισέλ» με την κυβέρνηση Σημίτη).

Τελικά η απάτη αποκαλύφθηκε το 1999, γεγονός που οδήγησε στην κατακόρυφη πτώση των πωλήσεων της «Εξουσίας», ώσπου έκλεισε οριστικά στις 15 Φεβρουαρίου 2001, αριθμώντας τότε 100 εργαζομένους.

(φώτο: διαφημιστικό έντυπο που κυκλοφόρησε το 2001, από τον Όμιλο Ανδρουλιδάκη, μετά το κλείσιμο της εφημερίδας «Εξουσία»)

Πώς να λειτουργείς ανέξοδα ένα κανάλι

Και από τις εφημερίδες, περνάμε στην τηλεόραση.

Το 2000, ο Ανδρουλιδάκης αγόρασε τον τηλεοπτικό σταθμό «New Channel», από τον πρώην Γ.Γ. Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων της κυβέρνησης Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, Φώτη Μανούση.

Το 2001, το κανάλι μετονομάζεται σε Tempo και προσλαμβάνονται στον σταθμό ο Νίκος Ευαγγελάτος, με τον οποίον ο «Μισέλ» είχε συνεργαστεί και στην εφημερίδα «Επενδυτής», η Τατιάνα Στεφανίδου, η Χριστίνα Λαμπίρη και πλήθος δημοσιογράφων.

Το κανάλι έφτασε να αριθμεί 700 άτομα, περίπου όσους αριθμούσαν μαζί Mega και Alpha τότε. Και αυτό ενώ η τηλεθέαση δεν ξεπέρασε ποτέ το 7%, άρα δεν υπήρχε η δυνατότητα πρόσβασης στην κρατική διαφήμιση. 

Τον Μάρτιο του 2002, ανακοινώθηκε στους εργαζομένους ότι σταματούν οι ζωντανές εκπομπές, ενώ οι εργαζόμενοι απάντησαν με επίσχεση εργασίας και κατάληψη των εγκαταστάσεων του σταθμού, στην οδό Κατεχάκη.

Ως απάντηση, ο Ανδρουλιδάκης προχώρησε σε κατάσχεση των μηχανημάτων και εξέπεμψε πρόγραμμα χαμηλού κόστους, το οποίο καλυπτόταν με βίντεο κλιπ, ταινίες ερωτικού περιεχομένου και πλήθος προγραμμάτων που συνδεόταν με τα τηλέφωνα των απίστευτων χρεώσεων, «090» και «9011». 

Ιστορικό αναξιοκρατίας…

Γυρίζουμε λίγο πίσω, στον Μάρτιο του 2001, όταν το «Tempo» κλυδωνίστηκε από την απόλυση του έμπειρου κοινοβουλευτικού του συντάκτη και αρχισυντάκτη του μεσημεριανού δελτίου ειδήσεων, Στάθη Δεληβοριά. Τι είχε συμβεί, όμως;

22 Μαρτίου 2001.

Η παρουσιάστρια του μεσημεριανού δελτίου του σταθμού, Κική Πανάγου, είχε φραστικό επεισόδιο με τον Στάθη Δεληβοριά, με αφορμή την μη προβολή ενός θέματος στο δελτίο εκείνης της ημέρας. 

(βίντεο: η Κική Πανάγου, κατά την παρουσίαση νυχτερινών ειδήσεων στο Tempo, Ιανουάριος 2002)

Ο δεύτερος πήγε να ζητήσει εξηγήσεις για τη στάση της πρώτης, ωστόσο οι επικεφαλής του τομέα ενημέρωσης του καναλιού και «εκλεκτοί» της εργοδοσίας - Νίκος Γεωργιάδης (μην τον συγχέετε με τον κατηγορούμενο ως παιδοβιαστή τέως βουλευτή), Μιχάλης Κανιμάς (μετέπειτα αρχισυντάκτης του Νίκου Χατζηνικολάου και διευθυντικό στέλεχος στην εφημερίδα «Real News») και Σταύρος Καπάκος (μετέπειτα Γενικός Διευθυντής Ενημέρωσης της ΕΡΤ) - τον κατηγόρησαν ψευδώς ότι χειροδίκησε εναντίον της παρουσιάστριας και του ζήτησαν να παραιτηθεί. 

Την επόμενη μέρα, επειδή αρνήθηκε, και ενώ ετοίμαζε με τη δημοσιογραφική ομάδα του σταθμού το μεσημεριανό δελτίο, κατά τη μαρτυρία της δημοσιογράφου Ιωάννας Κολοβού, του τηλεφώνησε ο Γεωργιάδης, για να του ανακοινώσει την απόλυσή του. 

(η ουσία είναι ότι ο Ανδρουλιδάκης, μετά τις πρώτες επιχειρηματικές του αποτυχίες, δεν ήθελε ούτε να σκέφτεται το ενδεχόμενο αποζημίωσης στον Στάθη Δεληβοριά. Είτε σε περίπτωση παραίτησης είτε σε περίπτωση απόλυσης, ο δημοσιογράφος δεν θα εισέπραττε ούτε ένα ευρώ αποζημίωση. Και η «εφεύρεση» των τριών προαναφερθέντων, του «έλυσε τα χέρια». Ο τρόπος με τον οποίον ο «Μισέλ» λειτούργησε στη συνέχεια στα ΜΜΕ του, όπως στην αθλητική «Εξέδρα των Σπορ», δικαιώνει απόλυτα τον ισχυρισμό αυτόν)

Ο Δεληβοριάς αξίωσε την τιμωρία των υπευθύνων του ενημερωτικού τομέα του καναλιού και αποζημίωση για το άδικο της απόλυσής του, γι’ αυτό στράφηκε στο Πειθαρχικό της ΕΣΗΕΑ (η πλήρης απόφαση, ΕΔΩ), το οποίο όμως εξέδωσε απόφαση... μόλις τον Οκτώβριο του 2003, εναντίον του Σταύρου Καπάκου, καθότι ο Νίκος Γεωργιάδης δεν ήταν μέλος της ΕΣΗΕΑ. 

… και απεργοσπασίας.

Κάθε επιχειρηματίας, όμως, που εμπλέκεται στον χώρο των ΜΜΕ και θέλει να στήσει έναν «κολοσσό», πρέπει να έχει στην κατοχή του κι έναν ραδιοφωνικό σταθμό. Στην περίπτωση του Μιχάλη Ανδρουλιδάκη, έχουμε τον Ρ/Σ Planet, ο οποίος μετά το 2002 καθιερώθηκε στη συχνότητα των 99.5.

Ωστόσο, ο ίδιος δεν μπορούσε μετά το 2002 να κατέχει επίσημα τον σταθμό, καθώς διατηρούσε ήδη ένα ραδιοτηλεοπτικό Μέσο στο όνομά του (ίσχυαν οι περιορισμοί από τον Νόμο Βασικού Μετόχου), το προαναφερθέν «Tempo TV». Είχε ορίσει διευθυντή τον λογιστή του, Αθανάσιο Παύλοβιτς.

Τον Σεπτέμβριο του 2004, η παύση πληρωμών που είχε ήδη λάβει χώρα στα υπόλοιπα Μέσα του περιβάλλοντος Ανδρουλιδάκη, έγινε και στον «Planet», και μάλιστα οι εργαζόμενοι προχώρησαν σε επίσχεση εργασίας για πολλούς μήνες. 

Από τον Σεπτέμβριο του 2005, ωστόσο, ο «Μισέλ» μέσω του Παύλοβιτς ζήτησε από τους εργαζομένους να επανέλθουν στις θέσεις τους στον σταθμό. Ο εκπρόσωπος των εργαζομένων, δημοσιογράφος μετέπειτα στην εφημερίδα «Έθνος» και τότε στον «Ριζοσπάστη», Γεράσιμος Λιβιτσάνος, μαζί με 80 δημοσιογράφους και τεχνικούς, αρνήθηκαν την επάνοδο χωρίς καταβολή των δεδουλευμένων τους – χρωστούμενα ενός ολόκληρου έτους, τουλάχιστον.

Τότε, έγινε πράξη η απεργοσπασία. Μια ομάδα δημοσιογράφων (η προαναφερθείσα Κική Πανάγου, ο Τηλέμαχος Σαντοριναίος που διεγράφη για έναν χρόνο από το μητρώο της ΕΣΗΕΑ τον Νοέμβριο του 2006 εξαιτίας της δράσης του αυτής, ο Σταύρος Ζαγκανάς: οι πιο επώνυμοι) ξεκίνησε να εκπέμπει πειρατικά, με τις ευλογίες του «Μισέλ», από άλλο στούντιο, στην οδό Αιμιλίου Βεάκη 58, στο Περιστέρι.

Εν κατακλείδι – Ματιές στο σήμερα

Ο Μιχάλης Ανδρουλιδάκης βρέθηκε αρκετές φορές ενώπιον των δικαστικών αρχών για τα σκάνδαλα που φέρουν τη δική του σφραγίδα - άμεσα ή έμμεσα. Ωστόσο, ο χρόνος που έμεινε προφυλακισμένος για αυτά ήταν δυσανάλογα μικρός σε σχέση με τις κατηγορίες που του απαγγέλθηκαν κατά καιρούς.

Από το 2012, βέβαια, ακολούθησε τη γραμμή ότι τον καταλαμβάνει αυτοκτονικός ιδεασμός όταν βρίσκεται εντός φυλακής, ή ότι χρειάζεται επειγόντως ψυχιατρική αγωγή και νοσηλεία.

(πηγή φώτο: zoornalistas.com)

Στη δεκαετία του 2010 δοκίμασε ξανά να εισέλθει στον χώρο των εφημερίδων, πρώτα με την «Εξέδρα των Σπορ»...

(φώτο: φύλλο της «Εξέδρας», από την εποχή Ανδρουλιδάκη, 5/12/2011)

... που αγόρασε από τον Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη το 2011 – έκλεισε μετά από 7 μήνες, μετά, με τις προσωρινές εφημερίδες «Εξέλιξη» και «Ενημέρωση» το 2014, ενώ την περίοδο 2019-2020 ενδιαφέρθηκε να επαναφέρει δύο παλιότερες εκδόσεις του, με την κοινή επωνυμία «Σαββατιάτικος Επενδυτικός Εξουσία».

Σήμερα ζει εκτός φυλακής, άγνωστο αν ζει ακόμα στο σπίτι που διατηρούσε με τη σύζυγό του, Καίτη Λιναρά, στην οδό Παπαδιαμάντη, στο Παλαιό Ψυχικό. 

Σε κάθε περίπτωση, πρόκειται για ένα πρόσωπο που επιβεβαιώνει με τη δράση του τη λαϊκή ρήση «πρώτα φεύγει η ψυχή, και μετά το χούι». Μα, πάνω απ' όλα, είναι ένας άνθρωπος που έχει συνείδηση του τι κάνει, όσο κι αν τα τελευταία χρόνια προσπάθησε να πείσει την κοινή γνώμη για το αντίθετο.

Αριστείδης Καμπανός: ένα μεγάλο "γιατί;"

(πηγή φωτογραφίας: Athens Voice) 

Μέσα από αυτό το ιστολόγιο, έχω κατά καιρούς αρθρογραφήσει για πλήθος εγκλημάτων εντός και εκτός επικαιρότητας. Ωστόσο, η σημερινή δημοσίευση θα είναι εξόχως διαφορετική από αυτές που έχουν αναρτηθεί ως σήμερα.

Η ελληνική κοινή γνώμη πληροφορήθηκε την περασμένη Παρασκευή, 25 Αυγούστου, μέσα από τον αθλητικό ραδιοσταθμό της Θεσσαλονίκης Metropolis 95,5, ότι ο Αριστείδης Καμπανός, πατέρας του αδικοχαμένου από ομαδική οπαδική επίθεση Άλκη, θέτει υποψηφιότητα για Περιφερειακός Σύμβουλος στην Κεντρική Μακεδονία, με την παράταξη του νυν περιφερειάρχη, Απόστολου Τζιτζικώστα.

(η συνέντευξη του Αριστείδη Καμπανού στον δημοσιογράφο Γιώργο Μπούζο, Παρασκευή 25/8) 

Ο ίδιος, μάλιστα, στη συνέντευξη της Παρασκευής, στον Ρ/Σ Metropolis, δήλωσε ότι πρέπει να «σκύψουμε στο πρόβλημα και να γιατρέψουμε το κακό απόστημα του ποδοσφαίρου».

Δείτε τη συνέχεια του άρθρου αυτού, ως μια έκκληση προς τον ίδιο τον κύριο Καμπανό. Γιατί ο αγώνας για την αντιμετώπιση ενός επαχθούς κοινωνικού φαινομένου, μπορεί να οδηγήσει τους ανθρώπους σε αδόκιμες επιλογές. 

Η έκκληση του Headhunter 

Κύριε Αριστείδη Καμπανέ,

δείχνω απεριόριστο σεβασμό στο πένθος το δικό σας και της συζύγου σας, Μελίνας Κακουλίδου, για τη δολοφονία του 19χρονου γιου σας, Άλκη, που έλαβε χώρα την 1η Φεβρουαρίου του 2022.

(η στιγμή της δολοφονίας του Άλκη, σε βίντεο - ντοκουμέντο που εξασφάλισε το NewsIt) 

Περισσότερο, δε, σας τιμά η στάση που έχετε κρατήσει μέχρι σήμερα στον δικαστικό αγώνα για τη δικαίωση της μνήμης του παιδιού σας και η μεγαλοψυχία σας απέναντι στους δολοφόνους του. 

(δηλώσεις των γονιών του αδικοχαμένου Άλκη, στην ΕΡΤ - 3 Αυγούστου 2023) 

Ωστόσο, αυτοί οι δύο παράγοντες δεν με εμποδίζουν από το να εκφράσω μια άποψη που πολλοί θα θεωρήσουν το λιγότερο αιρετική. Και αυτή πηγάζει από την ανακοίνωση της υποψηφιότητας σας με παράταξη σε επίπεδο περιφέρειας, που μάλιστα θεωρείται η πιθανότερη να επικρατήσει.

Σημειώνω εδώ ότι η στάση μου θα ήταν ίδια ακόμα και σε ενδεχόμενο καθόδου σας στις αυτοδιοικητικές εκλογές με παράταξη από άλλο τμήμα του πολιτικού φάσματος (Αριστερά, Κέντρο κλπ.). 

Η οπαδική βία φυσικά και αποτελεί φαινόμενο καταδικαστέο, από όποια ομάδα κι αν ξεκινούν τα επεισόδια, όπου και όποτε λαμβάνουν χώρα τέτοιες επιθέσεις - είναι ακόμα νωπές οι μνήμες τόσο από τη δολοφονία του Άλκη, όσο και από τη δολοφονία του Μιχάλη Κατσούρη, έξωθεν του γηπέδου της Νέας Φιλαδέλφειας, το απόγευμα της Δευτέρας 7 Αυγούστου. Και φυσικά επιδέχεται θεραπείας. 

(πηγή βίντεο: OPEN) 

Το πώς, όμως, μπορεί να περιοριστεί, τουλάχιστον σε πρώτο βαθμό, ανοίγει μια άλλη συζήτηση.

Μία λύση, ίσως η πιο εφικτή, θα ήταν η ίδρυση ενός ανεξάρτητου φορέα ή οργανισμού, ο οποίος θα διοργανώνει δράσεις ευαισθητοποίησης σχετικά με την οπαδική βία και την πραγματικότητα γύρω από, καθώς και μέσα, στους συνδέσμους οπαδών. Τουλάχιστον να απωθηθούν ειδικά οι νεότερες γενιές από τη σκέψη ότι καλύτερος τρόπος έκφρασης τους είναι ο εξτρεμισμός των γηπέδων. 

Είμαι βέβαιος ότι πολύς κόσμος από τη Θεσσαλονίκη, αλλά και από όλη την Ελλάδα, θα ενίσχυε οικονομικά αλλά και με πράξεις μια τέτοια πρωτοβουλία.

Αλλά, όσες λύσεις και αν προτείνω, τελευταία λύση είναι η εμπλοκή με την ενεργό πολιτική, από επίπεδο περιφέρειας ως και Ευρωκοινοβουλίου (αφήνω εκτός τους δήμους, καθώς από αυτούς επιτελείται περισσότερο πραγματικό έργο). 

Διότι η κεντρική πολιτική σκηνή της χώρας (της οποίας οι περιφερειακές διοικήσεις λειτουργούν περισσότερο συνεργατικά με την κεντρική διοίκηση) απέδειξε για ακόμη μια φορά, με την δολοφονία του Μιχάλη Κατσούρη, ότι στην καλύτερη περίπτωση αφήνει ανενόχλητους τους συνδέσμους οπαδών -ακόμα και από άλλες χώρες- να εκτελούν συμβόλαια θανάτου...

(πηγή βίντεο: ΕΡΤ) 

... στη χειρότερη, δεν θα έπρεπε να μας εκπλήσσει το ενδεχόμενο να τους υποθάλπουν, με τα ανταλλάγματα να είναι και οικονομικά και εκλογικά.

Πριν κλείσω το μήνυμα μου αυτό, σάς αφήνω και μια σκέψη μου. Εσείς μπορεί να θέλετε πράγματι να αντιμετωπίσετε το φαινόμενο της οπαδικής βίας και εγκληματικότητας. Τους ιθύνοντες της παράταξης σας, τους ρωτήσατε αν έχουν πράγματι τον ίδιο σκοπό; Ή μήπως σας προσέγγισαν για να εργαλειοποιήσουν την αγάπη που υπάρχει για εσάς και την οικογένειά σας;

Και επιπλέον, σκεφτείτε προσωπικότητες που κέρδισαν μια θέση στην ενεργό πολιτική, λόγω τιμής, ηθικού αγώνα ή ακόμα και εν ονόματι μιας κοινωνικής ομάδας που τελεί υπό πίεση, όπως το αναπηρικό κίνημα. Όσα ονόματα μπορώ να φέρω στον νου μου, παροπλίστηκαν γρήγορα από τις ηγεσίες των κομμάτων τους ή δεν έχουν παράξει μέχρι σήμερα κάποιο αξιοσημείωτο έργο υπέρ των πολιτών που εκπροσωπούν - κυρίαρχο και σύγχρονο είναι το παράδειγμα του ευρωβουλευτή Στέλιου Κυμπουρόπουλου.

Ελπίζω - γιατί όχι; - να διαβάσετε κάποια στιγμή αυτό το σχετικά μακροσκελές μήνυμα και θα χαρώ να ακούσω την απάντηση σας, η οποία (αν υπάρξει) θα φιλοξενηθεί από το Headhunter σε ξεχωριστή δημοσίευση.

Ο γράφων, 

Αποστόλης Λάλος, διαχειριστής του ιστολογίου «Headhunter».

Κιβωτός του Κόσμου: φως σε μία υπόθεση - βαβέλ

Από τις 17 Νοεμβρίου 2022, οι τηλεοπτικές ενημερωτικές εκπομπές και τα δελτία ειδήσεων, καθώς και τα υπόλοιπα Μ.Μ.Ε., ξεκίνησαν να ασχολούνται με ένα ζήτημα που χαρακτήρισαν πολύκροτο. Αφορούσε ένα σύνολο εκπεφρασμένων καταγγελιών πρώην τροφίμων της Μη Κερδοσκοπικής Οργάνωσης «Κιβωτός του Κόσμου», κυρίως για ασέλγεια και σωματική κακοποίηση. 

Ωστόσο λίγοι είναι οι άνθρωποι που ασχολήθηκαν με τον βαθμό αληθείας των πληροφοριών που γίνονταν γνωστές από τα Μέσα Ενημέρωσης, πριν καν υπάρξουν καταθέσεις των εμπλεκομένων στη Δικαιοσύνη, ενώ έσπευσαν να εκφέρουν επώνυμοι και ανώνυμοι σχολιαστές αρνητική ως και υβριστική γνώμη για τον ιδρυτή και - πρώην, πια - διευθυντή της δομής, πατέρα Αντώνιο Παπανικολάου, καθώς και για τη σύζυγό του, πρεσβυτέρα Σταματία Περγαντή.

(η συνέντευξη Αντωνίου και Σταματίας Περγαντή στον Απόστολο Μαγγηριάδη, που σχολιάστηκε ιδιαιτέρως στα κοινωνικά δίκτυα, 18 Νοεμβρίου 2022, πηγή: newsbomb.gr)

Ακόμα λιγότεροι, δε, διέκριναν τον πιθανό κυβερνητικό δάκτυλο πίσω από την επίθεση στους δύο προαναφερθέντες.

Μετά από τόσους μήνες ερευνών (αν υποθέσουμε ότι έγιναν), μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ποια είναι η αλήθεια σχετικά με την «Κιβωτό του Κόσμου» και τις καταγγελίες εις βάρος των υπευθύνων της οργάνωσης; Η συνέχεια, ακριβώς παρακάτω...

Για ένα κτίριο αδειανό, για μιαν... Κιβωτό

Η πρώτη καταγγελία εναντίον στελέχους στην αρχή, εν συνεχεία εναντίον του πατρός Αντωνίου για ασέλγεια, έγινε από 17χρονο πρώην τρόφιμο της δομής Κολωνού και γνωστοποιήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 2022, σχεδόν ταυτόχρονα με την καταγγελία 15χρονου παιδιού που διαβιούσε στην δομή Βόλου. 

Αυτές οι δύο καταγγελίες αποτέλεσαν τον λόγο για τον οποίο ο Ε.Φ.Κ.Α. απέσυρε εκείνη την ημέρα διάταξη με την οποία παραχωρούσε ακίνητό του - μόλις δύο μήνες πριν, τον Σεπτέμβριο του 2022 -  στην περιοχή της Ακαδημίας Πλάτωνος, στην «Κιβωτό του Κόσμου».

Ποιος, όμως, επιθυμούσε διακαώς και απέκτησε αυτό το κτίριο; 

(φώτο: ο αντιπρόεδρος του Ομίλου ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ, Μιχαήλ Γουρζής)

Στις 24 Νοεμβρίου, παραχωρήθηκε η κυριότητα του κτιρίου από το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων στην εταιρεία ΤΕΡΝΑ Ενεργειακή. Το περίεργο πού βρίσκεται, ωστόσο; Ότι πίσω από την εταιρεία αυτή βρίσκεται ο πεθερός του νυν υπουργού Εξωτερικών, του Γιώργου Γεραπετρίτη. Ο Μιχαήλ Γουρζής. Μοιάζει (και) κυβερνητικό, λοιπόν, το ενδιαφέρον στην υπόθεση.

Μήπως οι δύο καταγγελίες για τις οποίες μιλήσαμε στην αρχή αυτής της ενότητας ήταν καθοδηγούμενες εξ αυτού του λόγου; Μη βιάζεστε για συμπεράσματα, έχει πολλή ακόμα ουσία η υπόθεση.

Νέο Δ.Σ. στην «Κιβωτό»

(πηγή βίντεο: skai.gr)

Οι κρατικές αρχές δεν κινήθηκαν με ρυθμό αργό, μεσογειακό, όλως παραδόξως, στο ζήτημα της «Κιβωτού του Κόσμου». Παράλληλα με τη εισαγγελική παραγγελία για διερεύνηση των καταγγελιών, αποπέμφθηκαν από το Διοικητικό Συμβούλιο της δομής όλα τα προϋπάρχοντα μέλη και διορίστηκε νέο, επταμελές συμβούλιο, υπεύθυνο για την πορεία της εφεξής. Παρατίθενται ευθύς τα μέλη αυτού και οι ιδιότητες τους, όπως δηλώθηκαν τότε επισήμως.

Αλεξάνδρα Μαρτίνου, οικονομολόγος, πρόεδρος της Ένωσης «Μαζί για το Παιδί», ως πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου.

Ιωάννης-Σπυρίδων Τέντες, πρώην εισαγγελέας του Αρείου Πάγου.

Ιωάννης Παπαδάτος, παιδίατρος, τ. διευθυντής Μονάδας Εντατικής Θεραπείας Νοσοκομείου Παίδων «Π. & Α. Κυριακού».

Γιώργος Πρωτόπαπας, γενικός διευθυντής των «Παιδικών Χωριών SOS».

Έρρικα Οικονόμου, ψυχολόγος, γραμματέας «Φίλων του "Θεοτόκος" - Μαζί για το Παιδί».

Ανδρέας Ζομπανάκης, οικονομολόγος, πρόεδρος του Κέντρου Ειδικών Ατόμων «Η Χαρά».

Κωνσταντίνος Γλούμης-Ατσαλάκης, δικηγόρος, διευθυντής Γραφείου υφυπουργού Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων.

Εκ πρώτης όψεως, μιλάμε για πρόσωπα υπεράνω υποψίας, που μπορεί να προσφέρουν ένα μέλλον μακριά από κακοποιήσεις, για το σύνολο των ανηλίκων. Έχουν έτσι, όμως, τα πράγματα; Ή το ενδιαφέρον βρίσκεται κάπου αλλού;

Κουνιάδος (σ.σ. αδελφός του συζύγου) της σημερινής προέδρου της οργάνωσης είναι ο διορισμένος πολιτικός διοικητής του Αγίου Όρους, εφοπλιστής Αθανάσιος Μαρτίνος. Του οποίου οι σχέσεις με τον Πρωθυπουργό είναι άριστες. 

(φώτο: ο Αθανάσιος Μαρτίνος, κατά την ορκομωσία του ως πολιτικού διοικητή του Αγίου Όρους, στα δεξιά της φωτογραφίας, με κόκκινη γραβάτα)

Οι κ.κ. Οικονόμου και Ζομπανάκης συνεργάζονται, μέσω των οργανώσεών τους, με την Ένωση «Μαζί για το Παιδί», που διευθύνει η κα Αλεξάνδρα Μαρτίνου. Με τον κο Γλούμη - Ατσαλάκη να είναι σε διευθυντική θέση υπουργείου, η πλειονότητα των μελών βρίσκεται υπό τον έλεγχο του Πρωθυπουργού, ο οποίος, σύμφωνα με την έγκριτη οικονομική ιστοσελίδα newmoney.gr, άσκησε έντονη πίεση ειδικά για την τοποθέτηση της Μαρτίνου ως προέδρου στο Δ.Σ. της «Κιβωτού».

(φώτο: η Αλεξάνδρα Μαρτίνου)

Κυβερνητικός, πλέον, ο έλεγχος μίας ανεξάρτητης οργάνωσης κοινωνικού ενδιαφέροντος και των οικονομικών της, τα οποία θα δείτε ευθύς αμέσως. Κοινώς, στόχος επετεύχθη.

Η ενοχοποίηση για τις χορηγίες...

Ειδικά μετά την τοποθέτηση του νέου Διοικητικού Συμβουλίου, ακούγονταν όλο και περισσότερο αναφορές σε οικονομικά εγκλήματα και όχι με τόση ένταση σε σεξουαλικά. 

(πηγή βίντεο: skai.gr)

Μεταφέρουμε από σχετικό άρθρο της Huffington Post Greece, πληροφορίες σχετικά με τα οικονομικά δεδομένα ενός οργανισμού που ουδέποτε είχε εμπλακεί ως τότε σε σκάνδαλα διαφθοράς:

«Ειδικότερα, η Κιβωτός του Κόσμου φέρεται να είχε:

– 90 εκατομμύρια έσοδα από χορηγίες από το 2007 έως το 2022

– Ετήσιο πλεόνασμα έως 1 εκατομμύριο

– Αποθεματικό 10 εκατομμύρια

– Κινητή περιουσία 7 εκατομμύρια

– Ακριβά οχήματα».

Τα έσοδα από χορηγίες δεν αποτελούν υπέρογκο ποσό και δη σε βάθος δεκαπενταετίας, όπως παρουσιάστηκε σε πλήθος Μέσων Ενημέρωσης. Με απλή αναγωγή, προκύπτουν χορηγίες 6 εκατομμυρίων ευρώ ετησίως, που αν διαιρεθούν για τις ανάγκες των 12 δομών του οργανισμού, προκύπτει για κάθε δομή ετησίως το ποσό των 500.000 ευρώ, για την κάλυψη λειτουργικών εξόδων, εξόδων σίτισης των τροφίμων της εκάστοτε δομής και καταβολής μισθών στο προσωπικό. 

Τα υπόλοιπα, ωστόσο, φαίνεται πως αποτέλεσαν βασικό λόγο για τον οποίον ο 17χρονος καταγγέλλων, από τη δομή Κολωνού, μαρτυρούσε στην κάμερα του Alpha και στην εκπομπή «Super Κατερίνα», πως ο πατέρας Αντώνιος «δεν ήταν άγιος, αλλά επαγγελματίας». 

... και καταθέσεις που άλλαξαν άρδην ή αντικρούστηκαν

Τα οικονομικά δεδομένα είναι αυτά. Τι συνέβη, όμως, με τις κατηγορίες περί κακοποιήσεων;

Αφενός, ο 24χρονος σήμερα Ελλάδιος, ο οποίος είχε κατηγορήσει  στις 7 Δεκεμβρίου 2022, μέσω της εκπομπής του Νίκου Ευαγγελάτου, «Live News», τον Αντώνιο για σωματική κακοποίηση, έκανε στροφή 180 μοιρών και ζήτησε στα τέλη Ιανουαρίου 2023 δημοσίως συγγνώμη, μερικές εβδομάδες πριν αποκαλυφθεί η εμπλοκή του σε υπόθεση μαστροπείας, με θύματα δύο κορίτσια που διέμεναν στο Ιωσηφόγλειο Ορφανοτροφείο της Νέας Σμύρνης.

(ο Ελλάδιος ανασκευάζει όσα είπε στον Νίκο Ευαγγελάτο, κατηγορώντας αυτόν και την εκπομπή του για χρηματισμό, 31 Ιανουαρίου 2023, πηγή βίντεο: Ekklisia Online News)

Όσο για τον 19χρονο καταγγέλλοντα, δεν μετρούν μόνο οι περί του αντιθέτου καταθέσεις τουλάχιστον 5 φιλοξενουμένων της οργάνωσης στη Δικαιοσύνη - ενός εξ αυτών και στην τηλεόραση, ο λόγος για τον Τσαμπίκο Λούτσα - αλλά και το γεγονός ότι η πλευρά της υπεράσπισης προσκόμισε βιντεοληπτικό υλικό που αποδείκνυε ότι ο φερόμενος ως θύμα ασέλγειας δεν βρισκόταν καν στο ίδιο μέρος με τον φερόμενο ως βιαστή του, την ώρα και μέρα που ο πρώτος ανέφερε στην κατάθεσή του. 

(ο Τσαμπίκος Λούτσα, σε τηλεοπτική του εμφάνιση στην εκπομπή του Γιώργου Λιάγκα, 24 Νοεμβρίου 2022, πηγή: Newsbomb Website)

Μέρος του υλικού αυτού, προβλήθηκε κι από την εκπομπή «Τ-Live», στις αρχές Απριλίου 2023 - δείτε περισσότερα ΕΔΩ.

Οι υπόλοιπες δεν έχουν διερευνηθεί περαιτέρω από τη Δικαιοσύνη. Τελικώς, ο πατέρας Αντώνιος αφέθηκε ελεύθερος με περιοριστικούς όρους, στις 30 Ιουνίου 2023 - ελπίζω να μην το διαβάζετε πρώτη φορά στο ιστολόγιό μας.

(πηγή βίντεο: newsit.gr)

Τι να πιστέψουμε τελικά; 

Το μεν πρώτο, ότι χωρίς αμφιβολία υπήρχε κυβερνητική εμπλοκή στην προσπάθεια σπίλωσης του πατρός Αντωνίου και των συνεργατών του στην «Κιβωτό», για την αποκόμιση από συγκεκριμένα συμφέροντα των κερδών της οργάνωσης. 

Το δε άλλο, ότι για να πειστεί η κοινή γνώμη για το ειδεχθές της προσωπικότητας του πατρός Αντωνίου και της πρεσβυτέρας, έπρεπε να υπάρχουν και πειστικές, ως ανατριχιαστικές ακόμα, καταγγελίες περί ασέλγειας, βιασμού κλπ., ακόμα κι αν δεν έλαβαν χώρα τα υπό περιγραφή περιστατικά. 

Αυτές οι καταγγελίες θα έκρυβαν το πραγματικό κίνητρο πίσω από την έντονη επιθυμία της πρώην υφυπουργού Κοινωνικών Υποθέσεων, Δόμνας Μιχαηλίδου, να επιβληθεί στη λειτουργία οργανώσεων προστασίας παιδιών, το οποίο έχετε καταλάβει διαβάζοντας τις πρώτες ενότητες. Παρόμοιες κινήσεις είδαμε να λαμβάνουν χώρα εις βάρος και της οργάνωσης «Το Χαμόγελο του Παιδιού», τον Δεκέμβριο του 2022, που τελικά δεν προχώρησαν.

Κάτι που πρέπει να κρατήσουμε από αυτή την υπόθεση, έστω αυτή την ειδησεογραφική κατασκευή, είναι το εξής: να προσέχουμε τι βλέπουμε και γιατί το βλέπουμε. Όταν ένα γεγονός κατακλύζει επί μέρες, εβδομάδες ή και μήνες τα Μέσα Ενημέρωσης, ή είναι απόλυτα αληθή όσα λέγονται, ή... κάτι σάπιο υπάρχει στο Βασίλειο της Δανιμαρκίας - σοφός ο Σαίξπηρ όταν έγραφε τον Άμλετ. 

Και τότε, πρέπει αυτό να αναζητηθεί πολύ προσεκτικά.

In memoriam: Έλενα Φραντζή

Αναμένοντας την ιστορική απόφαση για την τελική ποινή που θα επιβληθεί από τη Δικαιοσύνη (1/6) στον τέως Μητροπολίτη Κιτίου Λάρνακας Χρυσόστομο Μαχαιριώτη, σχετικά με την σεξουαλική παρενόχληση 16χρονης αιτούμενης επίδομα ορφάνιας (η επίθεση έλαβε χώρα το 1981), το Headhunter ανοίγει μία άλλη σεξουαλικού χαρακτήρα υπόθεση που αφορά την Εκκλησία της Κύπρου, που όμως δεν έφερε επί της ουσίας τη δικαίωση του θύματος.

(σχετικά με την δίκη του τέως Κιτίου - πηγή βίντεο: Alpha Κύπρου)

Πριν μία εβδομάδα ακριβώς, ανήμερα των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, θα είχε την ονομαστική της γιορτή μια νεαρή κοπέλα από τη Λευκωσία, η Έλενα Φραντζή. Κάποιος - ή καλύτερα, κάποιοι - φρόντισαν ώστε, εδώ και πέντε χρόνια, αυτή να μη βρίσκεται ανάμεσά μας. Τι γίνεται, ωστόσο, όταν πρόσωπα με εξέχουσα κοινωνική θέση αποτελούν τους θύτες; 

Μπορεί ο κατηγορούμενος της παρούσας υπόθεσής να απεβίωσε πριν από δύο μήνες, τον περασμένο Μάρτιο, ωστόσο τα όσα προκάλεσε ο πατέρας Στυλιανός Σάββα στην Έλενα, ήδη από την ηλικία των 4 ετών, ψυχή τε και σώματι, δεν πρέπει να ξεχαστούν. Όπως κι όσοι τον υποστήριξαν, παρουσιάζοντάς τον ακόμα και ως άλλον Ιησού Χριστό. 

Ας θυμηθούμε, λοιπόν, μαζί αυτή την ιδιάζουσα υπόθεση.

Το διαλυμένο οικογενειακό περιβάλλον - Η αναδοχή

Το μαρτύριο της Έλενας ξεκίνησε πριν ακόμα από τη γέννησή της. Ο παππούς της, σύμφωνα με το ρεπορτάζ του δημοσιογράφου Μαρίνου Νομικού, είχε σκοτώσει τη γιαγιά της μπροστά στα μάτια της μητέρας της (ενόσω εκείνη ήταν έφηβη), ενώ η μητέρα είχε χρόνια προβλήματα με αλκοόλ και ναρκωτικά. 

Από τα τέσσερά της χρόνια ως τα δέκα, όπως η ίδια έχει καταθέσει, έπεσε θύμα σεξουαλικής κακοποίησης από τον πατέρα Στυλιανό, στην οικογένεια του οποίου τοποθετήθηκε έπειτα από την απόφαση για αφαίρεση - για προφανείς λόγους - της επιμέλειας από τη βιολογική μητέρα της. 

Θεός και Διάβολος, ένα πρόσωπο

(φώτο: ο Στυλιανός Σάββα - πηγή εικόνας: alphanews.live)

Είχε απόλυτη εμπιστοσύνη στον ιερέα ανάδοχο πατέρα της, που την είχε εντάξει στην οικογένειά του. Για την ακρίβεια, ο εν λόγω ιερωμένος φάνταζε σχεδόν Θεός για τη μικρή κοινότητα που ζούσαν, τους Εργάτες Λευκωσίας: απεριόριστη ήταν η αγάπη και εκτίμηση προς το πρόσωπό του. Εξ'ου και, κατά τις νυχτερινές επισκέψεις του στο δωμάτιο της, όταν την άγγιζε κάτω χαμηλά ή έτριβε τα γεννητικά του όργανα στο σώμα της, εκείνη πίστευε ότι ήταν από αγάπη. 

Να σημειωθεί ότι η σύζυγος του ιερωμένου, κοινώς η πρεσβυτέρα, ασκούσε σωματική βία στην ανήλικη Έλενα, όταν αυτή αντιδρούσε στην κακοποίησή της, όσο μεγάλωνε. 

Οι καταγγελίες και το αντίκρυσμα τους

Βρήκε το σθένος να καταγγείλει τους θετούς γονείς της στα 10 της χρόνια, καλώντας στο Γραφείο Ευημερίας. Ωστόσο, εκεί δεν έλαβαν υπόψη όσα τους αποκάλυψε και αρχειοθέτησαν την υπόθεσή της.

Η δεύτερη καταγγελία ήρθε μετά την ενηλικίωση της Έλενας. Στα 20 (προς 21) της χρόνια. Αυτή τη φορά, όμως, η υπόθεση έλαβε ευρείας κλίμακας διαστάσεις. Πέρα από την καταγγελία στις Αρχές, η Έλενα παρουσιάστηκε με το ψευδώνυμο «Άννα» στην εκπομπή της δημοσιογράφου Ελίτας Μιχαηλίδου (η οποία τήρησε κατά γράμμα τη δεοντολογία, προς τιμήν της), στον Τ/Σ Sigma, τον Ιούνιο του 2011.

(το βίντεο προέρχεται από το αρχείο του δικηγόρου Μαρίνου Κλεάνθους)

Ακολούθησε δικαστική διαδικασία τα επόμενα χρόνια. Σύσσωμη σχεδόν η κοινότητα των Εργατών βρέθηκε στο πλευρό του πατέρα Στυλιανού, ενώ οι χαρακτηρισμοί που ακούστηκαν για την Έλενα ξεπέρασαν τα όρια του αποκρουστικού και του απρεπούς. Η δικαστική απόφαση ήταν, όμως, σαφής: 18 μήνες κάθειρξη στον ανάδοχο πατέρα της.

Η πορεία προς τον θάνατο

Ήθελε να δει τους θετούς γονείς της να τιμωρούνται για όσα της προκάλεσαν. Η ίδια σπούδαζε πλέον κοινωνική λειτουργός, ήθελε να βοηθήσει, μέσα από την τραυματική της εμπειρία, κι άλλα παιδιά που αντιμετώπιζαν τέτοιου είδους ζητήματα. 

Ωστόσο το 2015, μετά από ενάμιση χρόνο στη φυλακή, ο Στυλιανός Σάββα επανήλθε στα ιερατικά του καθήκοντα, με τον οικείο Μητροπολίτη (Ταμασού κι Ορεινής), Ησαΐα, να τον χαρακτηρίζει μάρτυρα, που «ο Θεός τον υπέβαλλε σε δοκιμασίες».

(πηγή βίντεο: Alpha Κύπρου)

Αυτό αποτέλεσε και τη χαριστική βολή για τη δύστυχη κοπέλα, η οποία παράλληλα έδινε μάχη με τον καρκίνο. Τρία χρόνια αργότερα, γράφτηκε το τραγικό τέλος της, 29χρονης πλέον, Έλενας Φραντζή. Έχασε τις αισθήσεις της μες στο σπίτι που πλέον έμενε, στον Στροβόλο Λευκωσίας. Και το ερώτημα που γεννιέται, είναι αμείλικτο:

Ποιος φέρει την ευθύνη γι' αυτόν τον θάνατο; Θα συντηρούν οι υπεύθυνοι το φορτίο της αισχροπραξίας ή της συναυτουργίας τους μέχρι τέλους; Ας αντιληφθούν τα λάθη τους κι ας μετανοήσουν, όπως έπραξε έστω κι αργά, η σύμβουλος του Γραφείου Ευημερίας, αρμόδια για τη σεξουαλική κακοποίηση παιδιών, Αναστασία Παπαδοπούλου (που ελπίζουμε να εννοεί όσα είπε).

Κάποιοι οφείλουν εξηγήσεις

Πέραν του εμφανούς εμπλεκομένου, που δε δίστασε να προκαλέσει με δηλώσεις του στην τηλεόραση (συνέντευξη του ιερωμένου στη δημοσιογράφο Αθηνά Χάλκου, στην οποία έκανε λόγο για προσωπικά συμφέροντα που τον οδήγησαν στη φυλακή) και επέμενε να μην παραιτηθεί από τα ιερατικά του καθήκοντα, υπάρχουν κι άλλοι που θα έπρεπε να έχουν μεταμελήσει για τη στάση τους ως σήμερα. Αλλά, προφανώς, αυτό δεν έχει συμβεί...

(πηγή βίντεο: Alpha Κύπρου) 

Οι ανώτεροι κληρικοί. Με προεξάρχοντα τον προαναφερθέντα Μητροπολίτη Ταμασού. Ο οποίος είχε βρει, σύμφωνα με πληροφορίες, ακόμα και στέγη στον πατέρα Στυλιανό μετά την αποφυλάκισή του. Έχει, βέβαια, το ελαφρυντικό της σταθερής οικονομικής αποζημίωσης στους εν ζωή συγγενείς της Έλενας, αλλά αυτό δεν αλλάζει όσα είχαν συμβεί προγενέστερα.

(φώτο: ο Μητροπολίτης Ταμασού και Ορεινής, Ησαΐας - πηγή: romfea.gr)

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι στην Ιερά Σύνοδο της Κύπρου είχε συμφωνηθεί ότι ο κατηγορούμενος είχε προβεί σε ερωτική πράξη χωρίς να την ολοκληρώσει (συγκυλισμός), αυτό υποστηρίχθηκε πρώτα από τον Μητροπολίτη Κύκκου, Νικηφόρο (2015). Αναφορά που κλήθηκε να αποσύρει μετά την κοινωνική κατακραυγή. Και, για το τυπικό της υπόθεσης, μετά τον θάνατο της Έλενας Φραντζή, τον καθαίρεσε.

(πηγή βίντεο: Alpha Κύπρου)

Εν συνεχεία, η πρεσβυτέρα, που στοχοποίησε μετά θάνατον τη θετή της κόρη, κατηγορώντας την για χρηματισμό - από συμφέροντα που η ίδια δεν κατονομάζει, για κλοπή και ψευδείς ισχυρισμούς (διαβάστε ΕΔΩ).

(πηγή βίντεο: Sigma TV)

Δεν πρέπει να μείνει εκτός και ο κρατικός μηχανισμός, τον οποίον η αδικοχαμένη περίμενε να βρεθεί στο εδώλιο του κατηγορουμένου για τις αβλεψίες του Γραφείου Ευημερίας, όπως έχει επισημάνει σε συνέντευξή του ο δικηγόρος της, Μαρίνος Κλεάνθους.

Και δεν πρέπει να εξαιρέσουμε από την απόδοση ευθύνης όσες κι όσους είτε δεν πίστεψαν την Έλενα (ακόμα και η βιολογική της μητέρα την αποθάρρυνε από το να καταθέσει τη δεύτερη φορά), είτε έσπευσαν να την κατηγορήσουν με τους πιο χυδαίους χαρακτηρισμούς και εκτόξευσαν ακόμα και μπουκάλια προς αυτήν, στην εξέλιξη της δικαστικής διαδικασίας το 2013.

Sextortion: Διασυρμός δίχως τέλος και ποινές

(πηγή εικόνας: kosmodromio.gr)

Μορφή θύελλας έχουν πάρει οι καταγγελίες στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης από την Μεγάλη Εβδομάδα, σχετικά με τη δημοσίευση φωτογραφιών χιλιάδων γυναικών, μικρών παιδιών, ακόμα και βρεφών σε ομαδικές συζητήσεις στο Telegram, το Discord και άλλες ψηφιακές πλατφόρμες.

Εκτιμήσεις των ελληνικών ΜΜΕ μιλούν για 12.000 άνδρες από Ελλάδα και Κύπρο που συμμετείχαν σε τέτοια groups, ενώ άλλες μιλούν για 15.000. Η πραγματικότητα, όμως, είναι κάπως πιο σύνθετη και δεν είναι μόνο αριθμοί. Συνεπώς, πρέπει να την απλοποιήσουμε. 

Ας βάλουμε, λοιπόν, τα πράγματα σε μία σειρά.

Οι πιο γνωστές ομάδες 

Καταρχάς να καταστεί ξεκάθαρο το εξής: Telegram και Discord δεν είναι κάποια μορφή «σκοτεινού» Διαδικτύου, αλλά νόμιμα δίκτυα επικοινωνίας. Άρα κρίνεται δύσκολη η όποια προσπάθεια ελέγχου, πόσω μάλλον παρεμπόδισης διακίνησης πληροφοριών ή υλικού μέσα από αυτό.

Αυτό, όμως, φαίνεται να αποτελεί ισχυρό «χαρτί» και για πρόσωπα που το εκμεταλλεύονται για την ικανοποίηση «σκοτεινών» τους ενστίκτων. Για τα ελληνικά, τουλάχιστον, δεδομένα μπορούμε να μιλάμε με βεβαιότητα για τρεις ιδιαιτέρως πολυπληθείς ομαδικές συνομιλίες μέσω των οποίων γινόταν η διάδοση αυτού του υλικού. 

(μία ματιά στην υπόθεση, από τις ειδήσεις της «Δέλτα» Τηλεόρασης Θράκης, χθες 18 Απριλίου 2023)

Η πρώτη και άλλοτε πολυπληθέστερη - με 15.000 περίπου συμμετέχοντες - ονομαζόταν «Sextortion» και πλέον, μετά από πολλαπλές αναφορές, η λειτουργία της στο Telegram έχει διακοπεί οριστικά. Ωστόσο, σύμφωνα με το ρεπορτάζ της Μαρίας Κεφαλά για το 20/20 Magazine, ο σύνδεσμος του αρχείου φωτογραφιών, ονομάτων και βίντεο είναι ενεργός και διαμοιράσιμος σε άλλες συνομιλίες και άλλα πορνογραφικά δίκτυα, εκτός των προαναφερθεισών πλατφορμών.

Όσο για τις άλλες δύο, η μία εξακολουθεί να λειτουργεί, με πιο οργανωμένη δομή, υπό την ονομασία «Τα κορίτσια της διπλανής πόρτας», με 15.031 μέλη μέχρι πρότινος, από Ελλάδα και Κύπρο. Η άλλη λειτουργεί στο Discord και φέρει την ονομασία «Χ*στες 2023» (ο αστερίσκος, για λόγους τήρησης δεοντολογίας). 

Σε κάθε περίπτωση, και στις δύο αυτές ομάδες δε διστάζουν οι συμμετέχοντες να κοινοποιήσουν φωτογραφίες ακόμα και της αδελφής, της μητέρας τους ή άλλης συγγενούς των.

Φυσικά, υπάρχουν και άλλες τέτοιες ομαδικές, νεοσυσταθείσες ή προϋπάρχουσες, τον αριθμό των οποίων καλείται να ερευνήσει η Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος. Μία εξ αυτών και η παρακάτω.

Ο τρόπος δράσης

Συνήθως, οι εμπλεκόμενοι προχωρούσαν σε λήψη φωτογραφιών από τα Social Media (ιστορίες ή δημοσιεύσεις) και τις επεξεργάζονταν. Εν συνεχεία δημιουργούσαν ψεύτικα προφίλ με τα ονόματα των γυναικών από τις οποίες ελήφθησαν οι φωτογραφίες.

Σε περίπτωση που δεν δημιουργείτο αυτός ο ψεύτικος λογαριασμός, υπήρχε άλλο σχέδιο: οργανωμένος εκβιασμός προς το θύμα, με αντάλλαγμα υπέρογκα ποσά - ενίοτε, δε, ζητούσαν να μπει σε υποθήκη η οικία της γυναίκας όταν αυτή δεν είχε τη δυνατότητα να πληρώσει το ζητούμενο ποσό - για να μη σταλούν οι επεξεργασμένες γυμνές φωτογραφίες στο οικογενειακό και φιλικό περιβάλλον του θύματος.

Όσο για τις φωτογραφίες άλλων γυναικών, από στιγμές της καθημερινότητας (στο λεωφορείο, σε κεντρικούς δρόμους, στο σουπερμάρκετ κ.ο.κ.), λειτουργούν κρυφές κάμερες για τη βιντεοσκόπησή τους, βάσει των πληροφοριών που έχει συλλέξει το «Headhunter».

Το προφίλ των μελών

Ως ευνοήτως, στην προσπάθειά ταυτοποίησης αρκετών εκ των μελών τέτοιων ομάδων, συναντήσαμε «κλειστά» προφίλ στο Instagram, ή λογαριασμούς με ιδιωτικές τις δημοσιεύσεις στο Facebook. Παρά τις δυσκολίες, όμως, ανιχνεύσαμε ενδιαφέρουσες πληροφορίες.

Υπάρχουν πολλά διακεκριμένα μέλη (όπως ο Π.Ξ, ο Μ.Γ., ο Κ.Π. επί παραδείγματι - τα πλήρη ονόματά τους δεν γίνεται να γραφούν εδώ) που διαφημίζουν τη σχέση τους με τη γυμναστική ή με κάποιο συγκεκριμένο άθλημα, δίνοντας ενίοτε έμφαση στον ρόλο που διαδραματίζει η άθληση στη ζωή τους. Άλλοι (ο Ν.Τ., ο Ν.Α. κλπ.) προβάλλουν έντονα τη λατρεία ή και την ενασχόλησή τους με την επισκευή και οδήγηση αυτοκινήτων. Και υπάρχουν και άλλοι, με πάθος για τη μουσική (όπως ο Α.Μ.).

Κάποιοι, μάλιστα, έχουν αναρτήσει σε ιδιαιτέρως φορτισμένο συναισθηματικά τόνο όταν πενθούν για συγγενή τους που έφυγε από τη ζωή. Ενώ άλλοι, με δημοσιεύσεις ή κοινοποιήσεις κειμένων τρίτων, έχουν καταφερθεί ανοιχτά εναντίον των παιδοβιασμών.

Οι περισσότεροι νέοι, για τους οποίους έχει υπάρξει διασταύρωση στοιχείων, σπουδάζουν ή έχουν ολοκληρώσει τις σπουδές τους σε πανεπιστημιακό ίδρυμα (ΑΕΙ), είτε στην Ελλάδα είτε στην Κύπρο.

Σε γενικές γραμμές και εν αντιθέσει με τα περισσότερα προφίλ που ασκούν μέσω των κοινωνικών δικτύων επιθέσεις συγκεκριμένα στα θύματα sextortion (αρκετά εξ αυτών ανώνυμα), διακρίνονται άνθρωποι υπεράνω υποψίας με βάση τη δραστηριότητα που αναρτούν δημόσια. Αλλά με μία πιο διεισδυτική ματιά, φαίνεται ότι σε άλλα δίκτυα φανερώνεται το ασυνείδητό τους. Και αυτό ανατρέπει την «καλή έξωθεν μαρτυρία» τους.

Και παιδική πορνογραφία

Δεν θα πρέπει να μείνει ασχολίαστο, βέβαια, το γεγονός ότι εντός τέτοιων ομάδων υπάρχει η δυνατότητα για κοινοποίηση - και κατά κάποιους απόλαυση, όσο χυδαίο κι αν ακούγεται - βίντεο με παιδιά από 0 ως 14 ετών (φωτογραφία παρακάτω).

Εν κατακλείδι: μιλάμε για βαρέλι δίχως πάτο;

Αυτή η πρόταση ακούγεται υπερβολική, αλλά ανταποκρίνεται επαρκώς στην πραγματικότητα. 

Διότι, ακόμα κι αν κλείσει μια ομαδική όπως το «Sextortion» που είδαμε νωρίτερα, το υλικό και τα μέλη θα κινηθούν προς άλλα δίκτυα και ομάδες, συνεχίζοντας ακάθεκτοι την κατάφωρη παραβίαση της ιδιωτικής ζωής και ιδιωτικότητας χιλιάδων γυναικών.

Με μεγαλύτερη λύσσα, κιόλας. Το τόνισε, άλλωστε, κι ο διαχειριστής της ομάδας «Τα κορίτσια της διπλανής πόρτας» με νεότερο μήνυμά του στις αρχές της τρέχουσας εβδομάδας. Απόσπασμά του, βλέπετε ακριβώς άνωθεν.

Ως πότε; Θα υπάρξει αντίδραση της Δικαιοσύνης για την προστασία των πληγεισών θηλυκοτήτων συνολικά; Γιατί απόφαση καταδικαστική για τους διαχειριστές και για διαβιβαστές του απεχθούς φωτογραφικού και βιντεοληπτικού υλικού, που συνολικά είναι σίγουρα πάνω από 15.000 - απλώς είναι δύσκολος ο ακριβής προσδιορισμός του αριθμού - φαίνεται προσώρας δύσκολο να υπάρξει.

Ευχαριστίες

Στη συμφοιτήτριά μου στο Τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ του ΕΚΠΑ, Κατερίνα Παπαδάκη, για τη συμβολή της στην εύρεση τμήματος του υλικού της έρευνας, σημαντικού ωστόσο για την ολοκλήρωση του άρθρου που διαβάσατε.

Cavaliere, Νέα Σμύρνη: ένα ακόμη ατιμώρητο έγκλημα;

(πηγή εικόνας: HuffPost Greece)

Ώρα 4:30, ξημερώματα Παρασκευής 24 Μαρτίου. Τους έπιασε στον ύπνο, κατά κυριολεξία. Οι ένοικοι της πενταώροφης λευκής πολυκατοικίας άνωθεν του ιταλικού εστιατορίου «Cavaliere», στη Νέα Σμύρνη είδαν τα διαμερίσματά τους να τυλίγονται στις φλόγες, ορισμένοι μάλιστα κινδύνευσαν σοβαρά. Δεν μπορούσαν να πιστέψουν τι ακριβώς είχε συμβεί κάτωθεν τους. 

(προσωπική φωτογραφία, από την καμένη πολυκατοικία της Βενιζέλου 42)

Και φυσικά, γιατί συνέβη. Και γιατί έφτασαν να απειλούνται και οι ίδιοι. Αλλά θα πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά.

Η ταυτότητα του εστιατορίου

Το «Cavaliere» λειτουργούσε για 1,5 χρόνο, επί της οδού Ελευθερίου Βενιζέλου 42, δηλαδή στην κεντρική λεωφόρο της Νέας Σμύρνης και σε απόσταση βολής από την κεντρική Πλατεία της πόλης, και θεωρείτο ένα από τα καλύτερα δέκα των νοτίων προαστίων στον τομέα της ιταλικής κουζίνας. 

Ο επικεφαλής των ιδιοκτητών του ήταν ο έμπειρος σεφ Βασίλης Τσατσάκης, ενώ και η σύζυγός του, η ηθοποιός και μοντέλο Μάρα Δαρμουσλή, είχε μερίδιο του καταστήματος. Συμμέτοχοι στο εγχείρημα ήταν, μεταξύ άλλων, το διάσημο ζεύγος γυμναστών Γιάννης Τσαλαπάτης και Έλλη Αγγελιδάκη (που είχε το ιστορικό καφέ - μπαρ Sugar Cubes στον ίδιο ακριβώς χώρο που άνοιξε το Cavaliere, ως τον Νοέμβριο του 2012),  καθώς κι ο Θάνος Γαλάτης (δημιουργός του Kenko Sushi Bar, στη Νέα Σμύρνη).

Μια τέτοια συνεργασία και η οικονομική δύναμη που την συνοδεύει, δεν περιμένει κανείς ότι θα έχει κατάληξη σαν αυτή που είδαμε την περασμένη Παρασκευή. Σίγουρα, όμως;

Το γεγονός

Η πιο σημαντική μαρτυρία ήταν, σχεδόν από την πρώτη στιγμή, του Αλού, υπαλλήλου καθαριότητας στο εστιατόριο. Σύμφωνα με τα όσα δήλωσε ζωντανά στον Τ/Σ Open και στον δημοσιογράφο Φάνη Καραμπατσάκη, ήταν 2-3 άτομα που συμμετείχαν στην εγκληματική ενέργεια. Ένας εξ αυτών ήταν που πέταξε φωτοβολίδα πλαγίως, από την πλευρά της καθέτου στη Βενιζέλου, οδού Φλαβιανών. Αυτό συνέβη, αφού πρώτα οι δράστες τον εκφόβισαν και τον απομάκρυναν από το σημείο. 

Αυτά, τουλάχιστον, κατέθεσε στην κάμερα, όπου μίλησε για πρώτη φορά για το συμβάν, καθώς δεν είχε προσέλθει ακόμη κλιμάκιο της Αστυνομίας στο σημείο (ώρα 5:40 το πρωί).

Η ενεργή φωτοβολίδα, σε συνδυασμό με τις υπάρχουσες φιάλες υγραερίου του καταστήματος, δικαιολογεί ως έναν βαθμό τουλάχιστον την ένταση και το ύψος της φωτιάς. Ωστόσο, δεν έχει διερευνηθεί ακόμη και σήμερα αν, πέρα από τη φωτοβολίδα, υπήρξε και κάτι άλλο που να προκάλεσε την πολύ έντονη αυτή έκρηξη.

(πηγή εικόνας: protothema.gr)

Τα ενδεχόμενα - υπολειπόμενα και το επικρατές

Κάπου εδώ ξεκινά η συζήτηση περί της υποκίνησης των δραστών.

Τις λιγότερες πιθανότητες παρουσιάζει το σενάριο να συντονίστηκε εκ των έσω, από κάποιον εκ των συνιδιοκτητών. Αυτό συναντά τον μη αποκρούσιμο αντίλογο ότι μιλάμε για μία επικερδή επιχείρηση, που δεν είχε ανάγκη τα χρήματα κάποιας ασφάλειας για την κάλυψη ζημίας.

Υπάρχει, επίσης, η πιθανότητα να πρόκειται για δάκτυλο ανταγωνιστικής επιχείρησης. Το σενάριο αυτό, βέβαια, θα ευσταθούσε αν οι κοντινές επιχειρήσεις εστίασης ήταν ομοειδείς, καθώς και σε παρόμοια κόστη φαγητού. Με ένα εστιατόριο εξειδικευμένο στο barbeque και με τρία ταχυφαγεία σε κοντινή απόσταση, είναι δύσκολο να μιλήσει κανείς για επιθετικές διαθέσεις των καταστημάτων αυτών, δεδομένης της στόχευσης σε διαφορετικές κατηγορίες κοινού. Λαμβάνουμε υπόψη, επιπλέον, ότι το κοντινότερο ιταλικό εστιατόριο απέχει περί τα 100 μέτρα.

Το πιο ρεαλιστικό ενδεχόμενο, που συγκεντρώνει και τις περισσότερες πιθανότητες, είναι η άρνηση της ιδιοκτησίας στα τοπικά κυκλώματα εμπορίας προστασίας (κυρίως Αλβανοί, καθώς οι Έλληνες έχουν... μεταναστεύσει την τελευταία διετία προς πλουσιότερες περιοχές, όπως η Γλυφάδα και η Κηφισιά) να παράσχουν προστασία στο «Cavaliere». Τότε, μιλάμε για εμπρησμό, με σκοπό τον παραδειγματισμό, ως προς την κατάληξη των επιχειρήσεων που αντιδρούν σε αυτά.

Κάπως έτσι δεν είχε γίνει και με το beach bar του παρουσιαστή Σάββα Πούμπουρα, στην Άνδρο;

Το παράδειγμα του Πούμπουρα

Τον Ιούλιο του 2016, λειτούργησε στην παραλία Παραπόρτι, στην Άνδρο, το beach bar του «The Rock Andros» ο Σάββας Πούμπουρας, μαζί με δύο συνεταίρους. Σε ένα νησί του οποίου τους κατοίκους και τη φιλοξενία αγάπησε από την πρώτη στιγμή, όπως έχει δηλώσει.

Ήταν 11 προς 12 Οκτωβρίου του 2016, ξημερώματα, όταν το bar τυλίχθηκε στις φλόγες, άγνωστο το πώς και γιατί. Δεν υπήρξε ποτέ εις βάθος διερεύνηση του εμπρησμού, καθώς και απόδοση ευθυνών. Τυχαίο;

Η επιχείρηση ξαναστήθηκε το επόμενο ακριβώς καλοκαίρι, ωστόσο ο γνωστός παρουσιαστής δεν είχε τη διάθεση να ασχοληθεί με αυτήν, για λόγους συνδεδεμένους με τον εμπρησμό του Οκτωβρίου του 2016.

Τι συμβαίνει με τα κυκλώματα στη Νέα Σμύρνη;

Ήταν αυτά που άνοιξαν πυρ στο μπαρ «Pop up»,τον περασμένο Δεκέμβριο, με τους δύο «στόχους» του δράστη να πεθαίνουν με διαφορά ωρών από τους πυροβολισμούς, αλλά και μία γυναίκα 35 ετών, σύμφωνα με την Athens Voice, δέχθηκε πυροβολισμό στην κοιλιά.

Ήταν, όπως ορίζει η επικρατέστερη εκδοχή, πίσω και από τον εμπρησμό στο «Cavaliere».

Γιατί τους καλύπτουν, όμως; 

Γιατί η Αστυνομία έφτασε καθυστερημένα στο σημείο ώστε να συλλέξει στοιχεία και καταθέσεις;

Επίσης, η εμπειρία του αστυνομικού ρεπορτάζ «διδάσκει» ότι το Τμήμα Εκβιαστών της ΕΛ.ΑΣ. δεν καταφέρνει στις υποθέσεις τέτοιων κυκλωμάτων να ολοκληρώσει τις έρευνές του, εξαιτίας της «πέμπτης φάλαγγας» εντός του, κάτι που αποδείχθηκε και στο πεδίο των βενζινοπωλών, με την υπόθεση Γιώργου Μήτσου. Αλλά αυτό είναι η μία όψη... 

Η άλλη, ποια είναι; Στη Νέα Σμύρνη υπάρχει μία δημοτική αρχή η οποία δεν έχει βγει μπροστά, δεν έχει δηλώσει παρούσα και συνεργάσιμη με τις αρμόδιες για την αντιμετώπιση του εγκλήματος αρχές. Ουσιαστικά, αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει δημοτική αρχή, έχει διαλυθεί μήνες τώρα σε τουλάχιστον 3 σφαίρες επιρροής υποψηφίων δημάρχων, με κάθε μία να ορίζει διαφορετικές αρμοδιότητες και προτεραιότητες. 

Και μαντέψτε ποια δεν είναι εντός αυτών. Πεδίου ελευθέρου συνέχεια, λοιπόν, για την «προστασία» στην Νέα Σμύρνη, στον τόπο του Headhunter. 

Υπόθεση Πέτρου Φιλιππίδη: μία προσεκτική προσέγγιση

Ο Πέτρος Φιλιππίδης είναι μία προσωπικότητα που χαρακτηρίζεται πλέον ως αμφιλεγόμενη - στην καλύτερη των περιπτώσεων. Ηθοποιός που αγαπήθηκε πολύ κατά το παρελθόν, αλλά πλέον αντιμετωπίζεται με μίσος από σημαντικό τμήμα της ελληνικής κοινωνίας.

Γιατί;

Απάντησαν σε αυτό ανθρώποι του θεάτρου, οι οποίοι, από τον Φεβρουάριο του 2021 ξεκίνησαν να εκθέτουν περιστατικά βίας, πάσης φύσεως, του Φιλιππίδη εναντίον συμπρωταγωνιστών του, και ανδρών και γυναικών. Όπως έκανε ο ηθοποιός Γεράσιμος Σκιαδαρέσης. 

Η υπόθεση έλαβε μεγάλες διαστάσεις, ιδιαίτερα μετά την κοινή καταγγελία - στο Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών - των ηθοποιών Άννας - Μαρίας Παπαχαραλάμπους, Πηνελόπης Αναστασοπούλου και Λένας Δροσάκη, για προσβολή γενετήσιας αξιοπρέπειας και εργασιακό εκφοβισμό, τον Φεβρουάριο του 2021.

Γιατί όμως σήμερα ο Φιλιππίδης βρίσκεται εκτός φυλακής; Στηρίζεται η δικαστική απόφαση για προσωρινό κατ'οίκον περιορισμό; Τελικά, ένας άνθρωπος που έχει βιάσει ή παρενοχλήσει, παρελθόντος ενός εύλογου χρονικού διαστήματος από την αισχροπραξία ή χάριν της απουσίας μαρτύρων, μπορεί να προβάλλεται ως μη ένοχος; 

Η αυτο - ενοχοποίηση του Φιλιππίδη 

Την 1η Φεβρουαρίου 2021, είχε προκαλέσει αίσθηση μία δήλωση του ηθοποιού, μέσω των πληρεξούσιων δικηγόρων του. Μέσω αυτής, ζητούσε να μην κατονομαστεί από τα Μέσα Ενημέρωσης ως εμπλεκόμενος σε υποθέσεις που θα προσέβαλλαν την προσωπικότητα και την οικογένειά του.

(η προαναφερθείσα δήλωση του Πέτρου Φιλιππίδη, μέσω του δικηγόρου Θέμη Σοφού, πηγή: protothema.gr) 

Λίγη ώρα αργότερα, ο ηθοποιός Αντώνης Καφετζόπουλος αντέδρασε στη συγκεκριμένη δήλωση και, ορμώμενος από τις αποκαλύψεις στο πλαίσιο του κινήματος #metoo εκείνη την περίοδο, απάντησε με ένα ρητορικό ερώτημα στο Facebook, μιλώντας για «αυτογκόλ από τα αποδυτήρια» του Φιλιππίδη. 

(η δημοσίευση του Καφετζόπουλου εκείνη την ημέρα, πηγή: thetoc.gr)

Και δεν άργησε να επιβεβαιωθεί, καθώς ακολούθησε μετά από λίγες μέρες η κοινή καταγγελία Παπαχαραλάμπους - Αναστασοπούλου - Δροσάκη στο Σ.Ε.Η. (ΕΔΩ τα όσα επακριβώς κατήγγειλαν). 

Η συνέχεια στα δικαστήρια - Η προφυλάκιση

Ο Φιλιππίδης αντιμετώπισε στο Εφετείο τρεις βασικές κατηγορίες: του βιασμού, σε βάρος της Παπαχαραλάμπους (όπως η ίδια κατέθεσε, συνέβη το 2008) και της απόπειρας βιασμού επ' απειλή επαγγελματικού αποκλεισμού σε βάρος της Αναστασοπούλου (2010) και της Δροσάκη (2014). 

Εξαιτίας αυτών, και με σύμφωνη γνώμη ανακρίτριας και εισαγγελέα, οδηγήθηκε στις 28 Ιουλίου 2021 στις Φυλακές Τριπόλεως, όπου κρατούνται κατηγορούμενοι για σεξουαλικά εγκλήματα, ενώ τον Μάρτιο του 2022 μετήχθη μαζί με τον - κατηγορούμενο για σειρά περιστατικών παιδεραστίας, βιασμών και κακοποίησης - πρώην Καλλιτεχνικό Διευθυντή του Εθνικού Θεάτρου, Δημήτρη Λιγνάδη στις φυλακές Κορυδαλλού. 

Η απόφαση 

(οι τρεις ηθοποιοί, ανεβαίνουν προς το Εφετείο κρατημένες χέρι - χέρι, πηγή: news247.gr)

Και φτάνουμε στο σήμερα, με δίκες επί δικών να έχουν διεξαχθεί για τη συγκεκριμένη υπόθεση και με τις ενάγουσες ηθοποιούς να έχουν βρεθεί στη δυσάρεστη (ίσως είναι λίγος ο συγκεκριμένος χαρακτηρισμός) θέση να περιγράψουν ενώπιον δικαστών, συνηγόρων υπεράσπισης και Μέσων Ενημέρωσης τα όσα έζησαν και έπαθαν από τον κατηγορούμενο κατά τη διάρκεια των συνεργασιών τους στο σανίδι. 

Ωστόσο, ενώ καταδικάστηκε σε οκτώ χρόνια κάθειρξης για τις δύο απόπειρες βιασμού, ο Φιλιππίδης, με απόφαση της 9ης Φεβρουαρίου 2023, αφέθηκε ελεύθερος μέχρι νεωτέρας, καθώς το δικαστήριο χορήγησε αναστέλλουσα δύναμη στην έφεση που άσκησε η πλευρά του κατηγορουμένου.

Αντιδράσεις και νομική τεκμηρίωση της απόφασης 

Η απόφαση για υπό όρους ελευθερία παραξένεψε πολλούς από εμάς, που όμως δεν ασχολούμαστε με τη μελέτη του δικαίου. Και ακόμα περισσότερο, η κίνηση του, ταυτόχρονα με την έφεση, να μηνύσει την Πηνελόπη Αναστασοπούλου για τα όσα κατήγγειλε εις βάρος του. 

Ωστόσο, υπάρχει νομικό έρεισμα. Το Headhunter ήρθε σε επαφή με φοιτητές Νομικής που έχουν εντρυφήσει στη μελέτη του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, με ασκούμενο δικηγόρο, καθώς και με δικαστή (περισσότερα για τα πρόσωπα, στο τέλος του άρθρου). Μέσα από τα λεγόμενα τους, προκύπτει ότι: 

Η ποινή επεβλήθη σε πρώτο βαθμό δικαιοδοσίας στο Εφετείο, άρα ο κατηγορούμενος μπορεί να ασκήσει το δικαίωμα του στην έφεση, κάτι που συμφωνεί και με το τεκμήριο αθωότητας - κατά το άρθρο 48 του Κώδικα Ποινικής

Δικονομίας, συνεπώς να αφεθεί ελεύθερος υπό αυστηρούς όρους μέχρι την επανεκδίκαση της υπόθεσης. 

Ως προς την αγωγή στην Πηνελόπη Αναστασοπούλου, κρίνεται δικαίωμα του Φιλιππίδη να προβεί σε αυτήν, προς υπεράσπισή του. Ωστόσο, πρέπει να αξιολογηθεί από τη Δικαιοσύνη αν οι αξιώσεις είναι υπερβολικές, έχουν στόχο την εκδίκηση, παραβιάζουν θεμελιώδη δικαιώματα της θιγόμενης από την αγωγή κλπ. 

Τέλος, το αν η δικαστική απόφαση για μέχρι νεωτέρας αποφυλάκιση του Φιλιππίδη τάσσεται ενάντια στο κοινό περί δικαίου αίσθημα, κάτι το οποίο πραγματικά συμβαίνει, είναι ζήτημα κοινωνικό, για το οποίο όμως μπορεί να επιληφθεί ο νομοθέτης, ορίζοντας αυτός τις όποιες αλλαγές στην Δικονομία. 

Η θεωρία του Εγκλήματος 

Εδώ πρέπει να τονίσουμε κάτι: την βασική αρχή της μελέτης του εγκλήματος «χωρίς σώμα, δεν υπάρχει έγκλημα», κοινώς έγκλημα δεν στοιχειοθετείται χωρίς αποδείξεις. 

Στην περίπτωση της παρενόχλησης, σχεδόν ποτέ δεν υφίσταται τρίτος μάρτυρας, ενώ πρέπει να μείνουν αναλλοίωτα τα σημάδια ξυλοδαρμού - σε περίπτωση χρήσης σωματικής βίας - άρα είναι δύσκολη υπόθεση ευθύς εξαρχής η υπεράσπιση μίας τέτοιας κατηγορίας. Και αυτό διευκολύνει την απαλλαγή του θύτη, στην προκειμένη περίπτωση - ή την αθώωση κάποιου ψευδώς κατηγορουμένου, όπως στην προ διετίας περίπτωση του ηθοποιού Νίκου Νικολάου (είχε γίνει ανώνυμη καταγγελία). 

Όσο για τον βιασμό, να γίνει δεκτό ότι συνέβη. Ωστόσο, οι συνήγοροι του Φιλιππίδη, Μιχάλης Δημητρακόπουλος και Κική Μπακιρτζίδου, άσκησαν έντονη πίεση στην Άννα Μαρία Παπαχαραλάμπους και, δεδομένης της ψυχολογικής της κατάστασης στη διάρκεια της δίκης, υπέπεσε σε αντίφαση, ως προς τον ακριβή χρόνο του βιασμού. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την απαλλαγή Φιλιππίδη για την κατηγορία του βιασμού. 

(ο Φιλιππίδης, μαζί με τον Μιχάλη Δημητρακόπουλο, πηγή: zougla.gr)

Στο «δια ταύτα»

Όσες κι όσοι επιχειρούν να ταυτίσουν την υπόθεση Φιλιππίδη με αυτή του Δημήτρη Λιγνάδη, παραγνωρίζουν κάτι βασικό:

Ο Δημήτρης Λιγνάδης έχει υποστηρίξει ανοιχτά την παρούσα κυβέρνηση, από την οποία έλαβε και τη θέση του Καλλιτεχνικού Διευθυντή στο Εθνικό Θέατρο (2019) και η οποία παρείχε χρόνο στην οικογένειά του να εξαφανίσει ενοχοποιητικά στοιχεία όταν ήρθε η ώρα της σύλληψης του. Επιπλέον, ο Λιγνάδης κατηγορείται για κατά συρροήν παιδεραστία, έγκλημα που είναι εύκολα αποδείξιμο. 

Ο Πέτρος Φιλιππίδης δεν είχε τις διασυνδέσεις με την κυβέρνηση, ενώ κατηγορείται κυρίως για εγκλήματα που είναι - εκ των πραγμάτων - δύσκολο να αποδειχθούν. Εκεί συγκεκριμένα «πάτησε» και αισθάνθηκε ελεύθερος να καταχραστεί την εξουσία επί των θυμάτων του. Και τον ευνόησε πολύ η αντίφαση της Άννας - Μαρίας Παπαχαραλάμπους στο δικαστήριο. 

Με ό,τι αρνητικό για τα θύματα, προφανώς (δυστυχώς). 

Το παρόν άρθρο δεν υιοθετεί σε καμία περίπτωση την οπτική της πλευράς του Φιλιππίδη. Κάτι τέτοιο θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ακόμα και χυδαίο. Ωστόσο προσπαθεί να διαφωτίσει ως προς το σκεπτικό της δικαστικής απόφασης, όσο κι αν μας ξενίζει, χωρίς τις ακρότητες που δημιουργούν τα τηλεοπτικά και λαϊκά δικαστήρια.

Ευχαριστίες

Το Headhunter, σε αυτό το επετειακό του άρθρο για τον έναν χρόνο λειτουργίας, ευχαριστεί θερμά τις:

Αιμιλία Γιαννακοπούλου (φοιτήτρια Νομικής, ΔΠΘ)

Σοφία Ρόκα (φοιτήτρια Νομικής, ΕΚΠΑ)

καθώς και - για τις πολύτιμες διασυνδέσεις που εξασφάλισαν - τις:

Χριστίνα Λευκαδίτη - Καραγιάννη και Φιλίσια Ψαθά (αμφότερες συνάδελφοί μου στο Τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ, ΕΚΠΑ).